Duurzaam programmeren in de VS

Met alle collega’s van Twynstra Gudde die werken aan het verbeteren van programma’s en projecten, spenderen we de komende dagen in New York. We willen onze ervaringen met projecten en programma’s delen met allerlei actoren die betrokken zijn bij het plan New York 2030. Met Juliana Birkhof, senior mediator van het Consensus Building Institute, spraken we vandaag over de kenmerken van sustainability en collaboration. Consensus building is ons in Nederland met de paplepel ingegoten (polderen noemen wij dat). Waarom is dat in de VS zo’n speciaal issue?

Voor Birkhof zijn duurzaamheid en samenwerking onlosmakelijk met elkaar verbonden. Duurzaamheid kan worden gedefinieerd als samenleving die eerlijk, participatief is, met transparante en responsieve instituties bevolkt is, en die zich aanpast aan veranderende omstandigheden zodat die in alle opzichten (ecologisch, economisch en sociaal) veerkrachtig is.

Responsiviteit
Die responsiviteit vereist dat beslissingen tot stand komen door de actieve betrokkenheid van alle stakeholders. Samenwerking tussen verschillende belanghebbenden is dan essentieel. Ofwel: “Collaboration brings together affected people to jointly defnie what oproblems to solve, what plans to make or what decisions need to be taken. Collaboration recognizes that complex plans, projects, policies, and decisions require broad and comprehensive analysis from mutliple perspectives and a great deal of coordination to implement.” Je zou hier zomaar programmamanagement kunnen lezen.

Welke factoren maken het in de VS moeilijk om deze aanpak goed van de grond te krijgen? Met enkele collega’s van Juliana zijn wij tot de volgende vier factoren gekomen:
P1010256
1. het recht van eigendom is verreweg het meest dominante grondrecht in de VS. Dat betekent dat inbreuk daarop altijd op groot verzet stuit, ook al leidt dat tot minder schade (bv. wapenbezit).
2. de VS zijn een heel groot land met heel veel ruimte. Dat betekent dat je heel lang aan je eigen grond kunt vasthouden, zonder dat het algemeen belang dat nodig heeft.
3. in lijn hiermee is de achterdocht en de weerzin tegen overheidsoptreden groot.
4. de waarheid wordt in de ogen van Amerikanen bepaald door de grote bedrijven en instellingen die het meeste geld hebben om onderzoek te doen en informatie te verkrijgen. Er is dus geen onafhankelijke waarheid: “follow the money” is het devies.

Deze factoren maken het dus moeilijker dan in Nederland om programma’s (zoals bijvoorbeeld klimaatprogramma’s) op te zetten en effectief uit te voeren.

Spectrum
Het participatie spectrum van Juliana ziet er als volgt uit. Het spectrum begint met Informeren: voorzie het publiek van onafhankelijke evenwichtige informatie over de situatie, alternatieven en oplossingen. Daarna volgt Raadplegen: vraag de mening van mensen over alternatieven en oplossingen. Vervolgens Betrekken: werk direct met de mensen samen om zorgen en ambities te identificeren. Dan komt Samenwerken: ga een partnership aan met het publiek om samen het probleem te begrijpen, alternatieven te ontwikkelen en voorkeursoplossingen te vinden. De laatste vorm is Overdragen: daarmee draagt de beslisser zijn macht om een definitief besluit te nemen over aan het publiek (stemmen, referendum, jury).
Deze manieren van inschakelen kan je heel goed doen bij de ontwikkeling en uitvoering van programma’s. De komende dagen zullen we zien in hoeverre hiervan sprake is in New York.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.